Haustsol og haustanemoner, men først tulipanar...

Princess Irene

Purple Prince

Ollioules, frå Zimtrade. Darwinhybrid.

Sidan eg ikkje får til å flytte bilda lenger, blir alt litt hulter til bulter her.

Kerengeshoma palmata er nydeleg nå

Måtte berre vise fram dei fine haustanemonene mine. Dei ser ut til å trivast i den litt rufsete lundhagen, og der kan dei berre få stå. Eg ser dei lurer seg til å sende ut litt rotskudd her og der, men det er faktisk heilt greit med den plasseringa dei har. Om eg så fekk lys rosa anemoner i hele lundhagen skulle eg vel tålt det og.... Berre dei ikkje er slemme med den nyyydeleg Kerengeshoma palmata da, som står rett ved. Den er så fin, med nyyydelege lysegule knuppar, og fint bladverk, altså bildet over. I grunnen greit at begge desse som er så seine står rett ved kvarandre. Dessutan veldig fint at eg ser dette bedet frå kjøkkenvinduet. Ofte må jo dei aller siste haustblomstene nytast gjennom eit vindu.

I dag er det ein strålande vær, og eg som egentleg skulle pakke for reisa til Lopud, Kroatia i morra tidleg, har i staden dreve ute og planta lauk og kost meg....

Har planta desse, i fire ulike bed da altså! Sjølv eg ser at dei har best av litt fargesortering...:

Purple Prince, 25

Princess Irene, 10

Ollioules, 30

Allium purple sensation, 15 (liljebedet)

Allium afflatunense, 10 (liljebedet)

Narcissus Thalia, 10

Narcissus Irene Copeland, 10 (dobbel sommarfuglnarciss)

Tulipa Corona ligg pent i posen sin og ventar...

Det var alt eg rakk for i dag. Må altså få pakka litt snart...

Stiklingorgie i september

Nå driv eg som mange andre og tek inn sommarblomster for hausten. I går kom eg plutseleg på at eg hadde lese om folk som overvintrar alt muleg rart som eg vanlegvis berre har kasta, og googla litt her og der. Har også nyleg vore på bytur, og kjøpte meg da eit engelsk hageblad. Der stod det som tips for hausthaginga at ein skulle ta stiklingar av diverse sommarblomster NÅ.... Muleg det berre går an i England og andre land med meir dagslys om vinteren, men skitt la gå. Eg prøver! Moseplassen har også prøvd, rett nok i mai da.... (Fordi eg aldri greier å lære meg heilt korleis eg skal bruke blogspot, så har eg ikkje greid å flytte på bilda denne gongen, dermed ligg dei hulter tuil bulter. Wordpress på meg snart, tenker eg...)

Under er bilde av ein flott hengepellis som eg kjøpte på Lillehammer i fjor sommar, og som på mirakuløst vis greide seg på planterommet mitt i vinter. Det er ein seigliva type, med andre ord. Den har ein nydeleg, mørk raud farge som sjølvsagt ikkje vart heilt rett på bildet. I sommar har den stura litt på grunn av det kalde været, men har etter kvart blitt finare og finare på verandarekkverket. Eg har greid å få til ein stikling av den i sommar, men den brukte veldig lang tid på å rote seg. Mor mi har fått den, der får den i alle fall godt stell. Nå har eg sett nye stiklingar på planterommet, og så får vi håpe at nokre slår til i det minste. Dei har jo heile vinteren på seg til å bestemme seg.

Neste bilde har ingen ting med stiklingane å gjere, men er teke ut av eit soveromsvindu i andre etasje her for ei veke sia. Det er asfaltarbeidarar i full sving med å asfaltere gardsplassen vår, og det vart så fint! Vi har tenkt på det ei stund, men det kostar litt så det har blitt utsatt og utsatt. Nå som garasjen er ferdig, så var det greit å hive seg frampå da kommunen uansett skulle asfaltere rett ved oss, og maskinene var her likevel. Dette er nesten det beste som har skjedd denne sommaren, farvel ekkel grus med masse (Roundupresistent?!) ugras i!

Her er Million bells-stiklingane: blomsterbilde av den lenger ned.

Mørk raud hengepellis:

Minipetunia, eller meir korrekt: superpetunia?

Så eit portrett av ein av dei få fuchsiaene eg har: Dollar princess meiner eg den heiter. Er sett på planterommet i dag, og eg får håpe den fortsatt lever til våren.

Så vidt eg har greid å finne ut er dette Million bells: Den har vore enda meir djup lilla i fargen tidlegare i sommar, men blomstrar fortsatt ivrig. Har ikkje hatt det godt, planta i ei dum potte som hadde alt for god drenering, så den har nesten vore dau fleire gonger. Fargen er veldig fin, så den kan eg tenke meg mange av neste år....

Dette er visst superpetunia? Eg googla minipetunia, men fekk nesten ikkje treff, så det navnet er nok ikkje korrekt. Den gir sterke petuniaassosiasjonar fordi den luktar akkurat slik, og er veldig klissete å ta på. Eg er ikkje sikker på om eg har likt denne fargen særleg godt, men plantene er frodige og eg er eksperimentmodus, så vi prøver for moro skuld. Blir det veldig mange plantar gir eg dei berre vekk, og dauar dei er ingen skade skjedd.

Den eg ikkje tok stikling av var den kvite bacopaen. Eg får sjå, den er lett å få tak i, og kanskje overlever morplantene.

Ellers har eg ein fuchsia som var einaste overlevande av arten sist vinter. Den heiter Claire de lune, og er ganske fin. Den har blitt stor og fin igjen i løpet av sommaren, men ikkje blomstra før nå.... Det blir fint på planterommet ei stund framover gitt. Skal altså ta bilde av den og legge ut når den sprett ut, tenkte eg skulle prøve å skaffe meg oversikt over dei få eg har og kva dei heiter. Har også to fuchsiastiklingar som har stått på kjøkkenbordet i heile sommar. Dei har vokse veldig sakte, og eg har gjort meg hard og plukka av blomsterknuppar eit par gonger, men nå skal dei få lov til å vise seg fram. Da blir det bilde og navn i bloggen, med håp om eit gjensyn på den andre sida av vinteren:-)

Augustsommarvarme

Eg jobbar så svetten silar med dette prosjektet i varmen. Joda, vi har da fått sommarvær vi og omsider. Det hjelper ikkje kor varmt det er, eg må berre prøve å få gjort så mykje som muleg før vinteren. Er ganske lei av at det står i stampe. Som de ser under her, så er det eit skrånande stykke som ligg mellom garasjen og ein mur med eit legjerde på toppen.


Den vesle øya med kirsebærtreet kjem mellom to stiar: ein smal øverst til venstre, og ein breiare som kjem att i høgre bildekant. Eg og mannen blir ikkje heilt enige om kva slags kant eller støttemur vi skal ha opp mot bedet på øversida. Eg hellar til betongelement, han vil snekre med trykkimpregnert tre. Vi får sjå.
I dag grov eg meg på ein koloss av ein stein. Eg greide ikkje å rikke den, så eg trur eg må ha hjelp. Den ser rimeleg firkanta ut, så eg tenker den kan brukast til den trappa av naturstein eg har planlagt i ein skråning der den smale stien tek av, der er det nemleg ei lita bratt kneik. Sikkert ikkje lett å forstå dette, men men...
Midt i all jorda så blomstrar det da ganske fint. Eg likar kjempegodt Lychnis coronaria. Sjå kor fin den er i lag med det blåe prydgraset!

Stokkrosene under veks på andre sida av huset, og blir finare for kvar dag! Er så fornøgd med at eg har sådd dei sjølv:-D!


I går tok eg frø av Aquilegia chrysantha. Eg lurer på om den kan vere frøekte?`Fann ikkje eksakte opplysningar om det når eg søkte, men berre anbefaling om å formere den med frø. Eg har ei slik plante, og den har blomstra kollossalt lenge. Bildet under tok eg i går! Ingen av dei andre akeleiene blomstrar nå, og den står midt i sola, og ganske tørt. Fin plante som eg likar betre og betre.

Ellers er eg sjukmeldt igjen nå, og er ganske så usikker på kva framtida vil bringe når det gjeld jobb. Føler for å skifte beite, meir veit eg ikkje sikkert enda. Er i tenkeboksen. Ha ein fin kveld;-)

Tusen strålende soler -?

Nå blomstrar endeleg dei sjølvsådde stokkrosene frå i fjor. Det er ein rustresistent sort, og så langt ser dei ok ut. Friske og fine, med ganske fine fargar. Enkle, den du ser under er i grunnen den finaste så langt. Nokre er lys lys rosa, og dei er vel godt over to meter høge nå.

Under ser du den lysrosa, med ei humle inni. Den hadde sikkert søkt ly for regnet!
Her er nøkketunga mi: enorm vekst på den i år. Er sikkert også to meter nå, og med enorme knuppar. Fasinerande med sånne kjemper som skyt i været. Denne fekk eg som prikleplante frå nokon i fjor, eller var det året før? Rita kanskje? Den har nok brukt eit par sesongar på å bli såpass diger, trur ikkje den blomstra i fjor.
Som alltid hos meg er fargane ikkje like godt planlagt. Rett ved sida av nøkketunga, som eg går ut frå bli gul, står ein lys rosa kattehale, i lag med ein mørk hyll. Det er sambucus "Black Beauty", som også har blitt diger i år. Desse to kler kvarandre godt synest eg. Kattehalen flytta eg frå ventebed på forsommaren i fjor, akkurat da det var så tørt her. Dermed kom den ikkje i blomst da, men heldigvis er den på plass igjen i år. Denne likar eg! Navn? Hmm. Det er nok Lythrum salicaria "Blush" frå Nautesund tenker eg.

Så til denne gule røvaren, som også er ein diger rugg som tek seg til rette. Den er sådd av frø frå RandiF, og heiter... nei, det kjem eg altså ikkje på i farten. (Telekia speciosa, seier Randi;-)Det var ei av spirene som overlevde da eg sådde, og det er denne. Nå er den enorm, trur veldig mange av plantene mine har likt dette blandingsværet vi har hatt i sommar, med ein miks av regn og sol. Den er da fin? Eg er litt sur for at den legg seg litt utover, men det handlar delvis om at eg er skikkeleg sløv med å støtte opp ting i tide.

Så til ein stolthet: Thalictrum delavay "album". Denne har eg fått med meg frå sjølvaste Peter Korn sin hage, smugla over grensa av ei nervøs Cherie.... Ikkje fint gjort, men freistinga var ikkje til å motstå, og eg tok berre sjansen på ei einaste plante altså, sjølv om han hadde andre godbitar til salgs også...
Knuppane er aldeles nydelege, som små kvite perler.
Sjølvsådde saker, altså sånne som sår seg sjølv, har det veldig godt i hagen min. Det er fordi eg skjelden blandar meg inn i om dei skal få frø seg eller ikkje, og kvar dei skal få vekse.... Dermed skjer det sånne ting som at eg plutseleg har kvite kongslys nesten over alt. Men fine, det er dei! I dag las eg at nokon hadde teke frø av desse, og det burde jo eg ha greid å kome på og...... Skal jammen gjere det i haust. Får håpe det blir mest kvitt avkom, for eg ser at det etter kvart har dukka opp nokre lysegule innimellom dei kvite. Fine dei og, synest eg - og eg blandar meg ikkje så mykje inn i kva dei styrer med som sagt;-) Du ser to gule i bakgrunnen her:
Ei av dei høge plantane som har likt seg i år er mjødurten. Dette er filipendula rubra, muligens "Venusta". Den har brukt å legge seg ned, og i ein varm sommar blomstrar den fort av. Men i år er den flott, og oppreist! Har dessverre spredd seg litt for mykje, så eg trur den må flyttast. Har tenkt ut ny plass og alt, berre å få gjort det.
Klematis-år er det visst og her i hagen. Eg har fortalt om min kjære Hagley Hybrid før, men sjå her kva som blomstrar for første gong: det er "Piilu" frå Kivistik-importen for nokre år sidan. Eg ser at det er to til på gang av dei eg kjøpte da, så dette blir spennande.
Her er det ein ukjent kar som blomstrar fint mørklilla. Det er ikkje "Etoile violet" trur eg? Den er i alle fall ikkje kjøpt som det, for den har eg frå før, og den planta har ikkje tenkt å starte å blomstre enda. Får sjekke listene frå Kivistik-importen og prøve å finne det ut. Fin er den i alle fall.
Ja, den ukjente digre gule (som altså heiter Telekia) sneik seg med til slutt. Den er faktisk ganske fin med den mørke lønnen i bakgrunnen. Berre eg kunne klare å hugse å støtte den opp neste år!
Eg er heime frå jobb i dag, og kosar meg med at tida kan få gå som den vil utan avbrudd. Det er godt for kropp og sjel:-)

Har nødprikla litt

Har prikla frøplantar av lilium pyrenaicum, thalictrum aquilegifolium, thalictrum rochebrunianum,
delphinium av sjølvhausta frø og meconopsis ? "Burgundy", kva nå det kan vere? Har fått frø av Magnar, men finn den ikkje på lista hans. Har misforstått navnet muligens.

Uansett: alle desse frøa vart sådd vinteren 08 eller tidleg vår 09, og har unngått å bli kasta fordi eg tadig har utsett den kjedelege jobben.... - og så spirer det jammen meg! Held nesten pusten nå, håper det går bra med dei i vinter. Veksten har stagnert, sikkert på grunn av næringsmangel. Nå skal eg prøve å stelle fint med dei så dei blir store og fine til vinteren.

Yndlingsklematisen er Hagley Hybrid

Praktblomstring på denne i år. Rett ved utesitteplassen, så eg får beundra den stadig vekk. Den kjem tidlegare enn dei andre, og er frodig og fin i veksten. Blomstene er så nydelege rosalilla....

Julihagen min

Etter å ha hatt trekvart år med hageulyst, har hagen sjølv gitt meg ei påminning om kva gleder som ligg der og ventar på meg. Plantane har ikkje fått anna stell enn ein neve med fullgjødsel i vår, og likevel veks dei over sine bredder. Dei blomstrar og trivst, og er like vakre som før - trass i eigaren sin forsømmelse og vanstell. Eg er i alle fall hekta igjen - heldigvis;-)))

Bilda under ev av eit bed eg vart overraska over i år, fordi eg hadde gløymt at det var så FINT! Eit av dei få beda her som har litt system i fargar og blomstringstid. Nå er bedet i allium-fasen, med lime/lilla som fargetema. De ser prydgraset millium effesum, Allium purple sensation (?), heuchera Lime Rickey og den mørkblada heuchera Rachel. Har også geranium Purple Pillow (?) som er perfekt i fargen til alliumen. . Hadde i tillegg ein lysrosa låg geranium, men den ser ut til å ha forsvunne. I framkant er det klatrebeinved med lyse, brokete blad. Den tek litt mykje plass nå, og må stussast. Ellers har eg ein lukejobb med sjølvsådde (ikkje meg, men planta sjølv) matrem, enkle. Fine, men ugras her etter kvart. Dei er lysegrønne og veldig pene i bladfargen tidleg på sommaren, og var verkeleg dekorative i lag med det endre. Gjekk rett inn i fargepaletten:-)

Bilda av peonar er ikkje teke her i hagen, men hos ei hagevenninne her på Eid. Ho har mange fine, men nå er mine snart i blomstring og! Større i år enn nokon gong, og med mange knuppar!


Ja, da må de alle ha ein fin hagesøndag vidare:-)